” UTRACIŁAM , ALE …”

Chwilami , smutek ogarnia moja miła Twoje serce tkliwe ,
Nieproszona łza po policzku drąży swoją siłą ,
Nie pyta , pojawia się ,
Lecz po pewnym czasie znika ,
       -   wówczas przychodzi spokój ducha .

Czas , który zawitał do życia Twojego ,
Przynosi ze sobą żal i rozpacz , i przenikliwy smutek ,
Bo 
utraciłaś w tak krótkim czasie ,
Dwie cząstki siebie ,
      –   powiedziałabym wręcz bliźniacze.

To oni dali Ci życie ,
To oni wychowali Cię , 
I oddali ukochanemu do kochania, 
Bo podobną miłością , byłaś przez nich obdarowana.

Nie wolno jednak buntować się moja droga ,
Bo taka była Pana wola , 
Podziękuj raczej ukochanym rodzicom , 
Że mogłaś cieszyć się ich obecnością i ich miłością .

Czas ziemski Twych najbliższych dobiegł końca , 
Lecz wystarczy zamknąć oczy , 
      –   przywołać myślą , wspomnieć sercem , 
A oni są tuż przy Tobie.

Masz piękne wspomnienie , 
Z tamtych wspaniałych dni , 
Które w życiu Twym zamieszkały , 
Które pielęgnujesz póki starczy Ci sił , 
    –   i do końca Twych dni .

W życiu tak właśnie bywa , 
Że po smutkach i zmartwieniach , 
Inny czas przybywa , 
Jaki ? , 
Od Ciebie zależy koleżanko miła , 
Jakie myśli dopuścisz ? … , 
I jakimi myślami będziesz żyła …. .

Na jedne zdarzenia nie masz wpływu , 
Drugie trzymasz w swych rękach , 
      –   lecz za nimi nie gonimy , 
Realizuj marzenia , bo czas , który masz przed sobą , 
Kurczy się z każdą chwilą .

To co masz z pewnością w sobie , 
I na co inni czekają , 
To moc kochania , 
I moc innym ją przekazywania .

 

Dla koleżanki Gosi 
17 – 18 listopad 2013 
 

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.